Ik woon op het Merwedeplein in Amsterdam (gele rechthoek op tweede foto). Op het plein woonden bijzondere mensen zoals de actrice Mary Dresselhuis. De meest bijzondere bewoonster van het plein is natuurlijk Anne Frank. Het huis waar zij woonde is nu een huis waar gevluchtte schrijvers en tijd mogen wonen.

Het Merwedeplein is gesitueerd in de Rivierenbuurt, een deel van de stad waar nog steeds stedebouwkundigen gaan kijken als ze willen zien wat een goede schaal is voor een wijk. Het is dan ook niet zo gek dat de wijk erg populair is.

Het Merwedeplein is een onderdeel van het Hilwiscomplex. Het Hilwis complex heeft een interessante geschiedenis die nauw is verbonden met de 'Wolkenkrabber', een van de beeldbepalende bouwwerken in Amsterdam.

Op de website van de Bewonersvereniging van het Hlwiscomplex kwam ik een aardig stuk tegen over de Wolkenkrabber.

"Het ontwerp van de architect F.Staal deed in de jaren 20 behoorlijk wat stof opwaaien.Immers de geplande hoogte van het pand aan het Daniël Willinkplein bedroeg 50 meter.Dit was nog niet eerder vertoond, maar de aannemers J.Reijn en K.Hille zagen het met vertrouwen tegemoet.Na een aantal proefboringen in de grond bleek op dertien meter diepte een stevige zandlaag met daaronder weer een kleilaag en een laag klei vermengd met schelpen te zitten.De 950 palen vonden daarin voldoende houvast om het totale gewicht van 95000 ton te dragen.De rest van het complex omvatte naast de hoogbouw met aangrenzende 3-etage woningen de woonblokken aan de Churchilllaan ,de Roosenveltlaan en het Merwedeplein tot aan de Waalstraat.In totaal zouden er 308 woningen van 4 etages komen en 24 in de hoogbouw.De eerste paal voor de laagbouw ging op 12 maart 1930 de grond in.De woningen werden bekleed met gele bakstenen uit België.Elke woning kreeg zijn eigen ingang , een zeldzaamheid in Amsterdam.Verder kwam er voor elke woning centrale verwarming en een badkamer compleet met ligbad.De eerste paal voor de Wolkenkrabber werd op 1 juli 1930 de grond in geslagen.De naam voor deze hoogbouw stond ook nog lang niet vast. De architect zelf sprak over torenwoning. De bouw verliep voorspoedig en per week werd er een etage in beton gestort.Voor zover bekend waren er tijdens de bouw geen ongelukken.In de kelder van de Wolkenkrabber die 5 meter beneden NAP ligt kwam het kloppende hart van het complex. Hier kwamen de ketels voor de centrale verwarming en de ketels voor de warmwater voorziening gekoppeld aan een nieuw systeem om dit ook naar 60 meter hoogte te pompen.De gangbare voorziening zou het water maar tot 22 meter hoogte kunnen brengen. In de kelder stonden ook de vuilniscontainers waarin het vuilnis werd opgevangen uit de stortkokers waar op elke etage de bewoners hun afval in konden deponeren.In december 1932 werd de Wolkenkrabber opgeleverd , toen was er 1100 vierkante meter glas 2000 kubieke meter beton gebruikt. Het hoogste punt is 50 meter boven de grond inclusief het liftmotoren gebouwtje.Het gebouw telde vele moderne snufjes zoals een huistelefoon , brandblussers op elke verdieping ,een lift voor personen en een voor goederen.Op elke etage bevinden zich 2 woningen van gelijke afmetingen een eender qua indeling.Deze bevatten twee kamer en-suite , drie slaapkamers , een badkamer ,een dienstbode kamer met vaste wastafel en een keuken.De totale bouwsom van de Wolkenkrabber bedroeg een half miljoen gulden en de huur bedroeg de somma van 30 gulden per week!"